Serdecznie zapraszam na wystawę pt. DOTYKAJĄC KODU w Galerii R+ na Placu Orła Białego 2 w Akademii Sztuki w Szczecinie
wernisaż: 06.11.2026, godz. 18:00
wystawa otwarta: 6–30.11.2026
HAPTOSTRUKTURY to cykl reliefów ze sklejki brzozowej, zrealizowanych w procesie cyfrowej fabrykacji. Powstały na styku precyzyjnego zapisu wektorowego CAD/CAM oraz fizycznej obróbki CNC. To sensoryczne obiekty zaprojektowane tak, by myśli, emocje i idee można było odbierać również zmysłem dotyku.
Tematyka rysunków stanowiących podstawę prac jest zróżnicowana – są one zapisem osobistych przemyśleń, emocji i ulotnych stanów, ujętych w syntetycznej formie prostego cyfrowego znaku. W epoce obrazów generowanych przez sztuczną inteligencję oraz sterylnej perfekcji wirtualnych symulacji projekt stawia na bezkompromisową prawdę tworzywa. Istotą staje się materializacja cyfrowego kodu i zderzenie go z surowym, nieprzewidywalnym oporem drewna. Frez, prowadzony po zmiennych głębokościach, stacza swoistą walkę z układem włókien. Wyrywane drzazgi, zadziory i nieregularne ścieżki narzędzia nie są tu błędem, lecz wartością – świadectwem tego, co dzieje się z nieskazitelnym wektorem w konfrontacji z fizycznością. Narzędzie demaskuje wewnętrzną naturę sklejki: płaski zapis zyskuje trzeci wymiar, stając się topograficzną mapą ukrytej anatomii materiału, która nadaje rysunkom reliefową głębię.
Prace te przełamują wszechobecny okulocentryzm. W kontrze do ulotnego świata sztuki cyfrowej oferują materialny obiekt dający oparcie, wyciszenie i uziemienie. Ich powierzchnia stale żyje w przestrzeni, reagując na otoczenie i przeobrażając się pod wpływem światła. Posiadając fizyczny ciężar, ciepło drewna i zapach oleju, kompozycje angażują węch, propriocepcję (świadomość masy i grawitacji), a przede wszystkim dotyk. Rytm wyciętych rzazów i nacięć noża oscylacyjnego przyciąga dłonie, prowokując do powolnego wodzenia opuszkami palców. Haptostruktury stają się w ten sposób haptycznym azylem – zaproszeniem do wyciszenia i swoistej medytacji przez bezpośredni, zmysłowy kontakt z materią.
Prace powstały w ramach projektu „HaptoStruktury – cyfrowe impresje w dialogu z formą haptyczną”, realizowanego na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Impulsem do jego podjęcia była potrzeba zakwestionowania kulturowej dominacji wzroku, spychającej pozostałe zmysły na margines. Proponowane realizacje to w istocie rzeźbiarskie obiekty technologiczne: budują one pomost między porządkiem cyfrowym a fizycznym, umożliwiając cielesne doświadczenie wirtualnej geometrii. Eksploracja ta okazuje się kluczowa dla zachowania autentyczności projektowej oraz humanistycznego wymiaru sztuki współczesnej.
Innowacyjność projektu polega na łączeniu cyfrowego rysunku z procesami wytwórczymi CAM/CNC. Powstałe w ten sposób obiekty typu phygital (physical + digital) zacierają tradycyjne podziały dyscyplin, integrując warsztat artystyczny z inżynierią w dziele funkcjonującym symultanicznie w dwóch rzeczywistościach: cyfrowej i materialnej.